Money.plTechnologieNauka i wiedzaLeksykon PTAObserwatorium Warszawskie
Leksykon Polskiego Towarzystwa Astronomicznego
A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Z

Obserwatorium Warszawskie

Budowa Obserwatorium trwała od 1820 do 1825 r. a oficjalna inauguracja nastąpiła w 1826 r. Budową i organizacją Obserwatorium kierował Franciszek Armiński, od 1816 r. profesor Astronomii na utworzonym wtedy Uniwersytecie Warszawskim.
Obserwatorium najpierw było samodzielną jednostką państwową. Od 1862 r. podlegała warszawskiej Szkole Głównej, a od 1869 r. aż do 1915 r. włączone zostało w struktury Cesarskiego Uniwersytetu w Warszawie. Armiński wyposażył Obserwatorium w koła południkowe i instrumenty przejściowe, duży ekwatoriał, refraktor itp. Mimo dobrego, jak na tamtą epokę instrumentarium, produkcja naukowa była niewielka. W okresie międzywojennym kierownictwo obserwatorium spoczywało w rękach Michała Kamieńskiego, który rozwijał teoretyczno rachunkowe badania ruchu komet i planetoid. W roku 1936 rozpoczęto budowę nowoczesnej górskiej stacji obserwacyjnej w Karpatach Wschodnich na górze Pop Iwan (2020 m n.p.m.), w której pierwsze obserwacje wykonano w 1938 r. Stacja ta została zniszczona w pierwszych dniach wojny. Gmach Obserwatorium w Warszawie spłonął w 1944 r. Po wojnie rozpoczęto organizowanie pracowni naukowych OA UW w Krakowie, trochę później zamiejskiej stacji obserwacyjnej w Ostrowiku. Po odbudowie gmachu, w 1950 r. Obserwatorium wróciło do swej historycznej siedziby dzieląc ją z innymi placówkami naukowymi UW. I tak jest do chwili obecnej. Głównym programem badawczym były prace teoretyczne dotyczące struktury gwiazd, gwiazdy zmienne, różne zagadnienia astronomii gwiazdowej, pozagalaktycznej i fizyki kosmicznej. W latach 90. Obserwatorium zbudowało swój 133 cm teleskop fotometryczny w Chile i tam prowadzi z wielkim sukcesem obserwacje mające na celu poszukiwanie ciemnej materii metodą mikrosoczewkowania grawitacyjnego (OGLE).



Zobacz także
  • Wzór na deltę

    Delta czyli - Δ - operator Laplace'a, w matematyce występuje jako symbol skończonego przyrostu danej zmiennej lub funkcji, oraz wyróżnik równania kwadratowego. Współczynnik delta znajduje...

  • Hoyle, Fred

    24.06.1915 - 20.08.2001Urodzony w północnej Anglii, wykształcony w dziedzinie matematyki i fizyki teoretycznej w Cambridge. W czasie wojny pracował nad rozwojem technik radarowych. W Uniwersytecie...

  • absorpcja

    Pochłanianie promieniowania przez ośrodek znajdujący się na jego drodze (np. przez atomy, cząsteczki, pył). Pojęcie to wykorzystywane jest w wielu dziedzinach nauki i oznacza wchłanianie. W fizyce...

  • Rybka, Przemysław

    25.07.1923 - 5.04.1995Astronom wrocławski, syn Eugeniusza. Opracował katalog pozycyjny "gwiazd słabych" w systemie FK3 przy pomocy wrocławskich instrumentów astrometrycznych. Interesował się...

  • Wzór na siłę wypadkową

    Siła wypadkowa powoduje zmianę pędu ciała, zgodnie z drugą zasadą dynamiki. Jest sumą wektorową sił działających na dane ciało. Siły składowe tworzące sumę wektorową, mogą być rzeczywiście...